Het wachten is begonnen ...

Nu echt alles klaar is voor de komst van de baby, ben ik af en toe wel op zoek naar een zinvolle invulling van mijn dagen (de dagen zonder man en kind). En langzamerhand dringt het tot mij door dat de dagen niet zinvol hoeven te zijn. Met een knelzittende zenuw in mijn bil/heup lukt het ook niet echt om veel te doen en daar heb ik mij deze week maar eens bij neergelegd. Zaterdag waren we al vroeg actief (nou ja, Daniël eigenlijk) met schoonmaken en boodschappen doen. Ik fietste nog even naar het Kruidvat en de Hema, maar ook dat deed veel pijn en ik loop nu echt tergend langzaam én als manke nelis. Daniëls ouders kwamen nog even langs, die vanwege in feestje in Schiedam overnacht hadden. Kon Daniëls vader mooi even helpen met het bed op klossen zetten. Alleen de klossen pasten niet, dus toch maar bierkratjes bij de Spar gehaald. Het is nu 75 cm hoog en pak de rolmaat er maar bij, dat is echt belachelijk hoog! Ik kan mijn bed zonder krukje niet in.


Zaterdagavond keken we de film 'shut up and sing' van de de Dixie Chicks. Een tijd geleden van Ivo geleend en erg indrukwekkend.

Zondagochtend fietsten we naar de waterleidingduinen, waar we bij koffiehuis het Panneland iets dronken (wandelen gaat helaas niet en je mag niet fietsen door de waterleidingduinen). Thijs was wel heel teleurgesteld dat de schommel kapot was.


's Middags hebben Thijs en ik heerlijk geslapen en Daniël heeft in zijn boek gelezen en de IKEA gids bestudeerd. We willen namelijk één of andere stelling in de schuur maken, zodat we de schuur iets beter kunnen ordenen. Maandag is Daniël begonnen met het weggooien van allerlei overbodige of kapotte spullen, dat ruimt al lekker op! Nu is hij de muren aan het wit schilderen, zodat de schuur wat minder donker is.


Dinsdagochtend begon met een lege accu van mijn auto en ik had toevallig veel afspraken die ik dus allemaal op de fiets moest doen: Thijs naar de crèche brengen, naar de verloskundige en naar de fysiotherapeut. Na deze fietsochtend en de massage door de fysio kon ik bijna helemaal niet meer lopen. Eerst maar de mobiliteitsservice voor mijn auto gebeld, die in een paar minuten mijn auto aan de praat had. Ik moest natuurlijk nog wel even rondrijden om de accu op te laden. Een drukke dag! Gelukkig is mijn moeder weer terug van vakantie en kwam zij woensdagmiddag met de trein. Hierdoor kon ik woensdag en donderdag echt rustig aan doen doordat zij zich vooral met Thijs bezig heeft gehouden.


Donderdagochtend ging ze mee naar het zwemmen. Ik vond het leuk dat zij ook een keer zag wat voor waterratje ons kind al is en zij kon Thijs aan- en uitkleden. 's Middags kwam mijn vader met de auto en zijn we nog met z'n drieën (wederom) naar Panneland gefietst. De schommel was intussen gemaakt dus Thijs vermaakte zich prima, met Opa en Oma die om en om mochten duwen. Ik zat heerlijk toe te kijken.


Vandaag was ik helemaal aan het relaxen. Suzanne (Beelen, van mijn werk) is weer terug van haar wandeltocht naar Santiago de Compostella (gemiddeld 38 km per dag, met bepakking, totaal 800 km. RESPECT) en ik moest haar even naar Sassenheim brengen om haar auto op te halen. Daarna hebben we heerlijk geluncht en bij gekletst Bij Bomans in Heemstede. Na mijn middagdutje deed ik nog een paar boodschappen en haalde ik Thijs weer op. En het lijkt erop dat niets doen helpt, want ik heb vandaag echt minder pijn met lopen.


Zaterdagochtend wilden we eigenlijk naar het Kunsthuis in Leiden. Voor ons trouwen (20-08-05) hebben we geld van Oma gekregen voor een schilderij en we hebben nog steeds niets uitgezocht. Volgende week komt mijn Oma weer naar Nederland en het zou wel leuk zijn als we nou eindelijk eens iets uitgezocht hebben. Op mijn werk hangen 2 werken van Casper Faassen en die vinden wij erg mooi. In Leiden zijn zijn werken te koop. Maar Thijs was de hele ochtend aan het huilen, dus dat uitje hebben we naar morgen verschoven. Vanmiddag zijn we nog even naar Annemieke's Pluktuin in Hillegom gefietst. Sinds dit seizoen kun je daar zelf allerlei verschillende snijbloemen 'plukken'. Voor Thijs was het helemaal geweldig, want hij kon daar rondrennen, reed op een skelter, aaide poesjes van 9 weken en mocht als klap op de vuurpeil met de eigenaar de tractor binnen zetten. Hele aardige mensen die van planten en bloemen houden.