maandag 25 oktober 2010

Is het nou afgelopen?

Sinds afgelopen woensdag heeft Thijs een behoorlijke dikke zwelling boven zijn tandje waar hij 2 jaar geleden op gevallen is. Onze eigen tandarts was vanaf vandaag weer terug van vakantie en omdat Thijs er verder geen last van had, had ik voor vandaag een afspraak gemaakt. Toevallig hadden Daniƫl en ik onze vrije dagen geruild, waardoor ik de gelukkige was die mee moest naar de tandarts. Waar ik al bang voor was, die tand moest eruit. De zwelling was een abces aan de wortel en ging alleen maar weg als de tand eruit ging. Pfff ... 3 jaar en dan al een verdoving bij de tandarts en om je tand te trekken. Niet niks! Maar Thijs hield zich kranig, hij huilde natuurlijk wel en vond het vooral heel eng, maar zoals het met kinderen gaat, toen hij iets uit mocht kiezen (het werd een voetbalfluitje), was hij het ergste alweer vergeten. En ook toen de verdoving uitgewerkt was, had hij er geen last meer van. En als pleister op de wond een nieuwe Thomas trein, helpt natuurlijk ook.



Afgelopen maandag waren we nog op het consultatiebureau. Voor Thijs de laatste keer (als afscheidscadeau krijg je dan je laatste inenting). De ogentest doorstond hij met vlag en wimpel. En ze vroeg of hij wel eens een vraag stelt ... (gek worden we ervan!). Amber zat met haar 79 cm en 10,6 kilo ook prima op de groeicurve. De inenting werd uitgesteld omdat zij net de antibioticakuur voor haar huidinfectie achter de rug had. Dus daarvoor moeten we nog even terug. En mevrouwtje is nu echt veel aan het staan. Ze is nu echt een handenbindertje. Zit voor je het weet op de trap, haalt de DVD of CD la leeg of trekt alle boekjes uit Thijs zijn kast.


Zaterdag kwamen Ivo & Simone & Minke bij ons op bezoek. Er waren natuurlijk 600 trouwfoto's te bekijken en het fotoboek van hun huwelijksreis in Madrid was ook al klaar! Dus na het eten brachten we het kroost naar bed en hadden wij tijd om bij te kletsen en foto's te kijken. Uiteindelijk werd het zo laat en lag Minke zo lekker te slapen, dat Ivo & Simone bleven slapen. Een gezellige spontane actie. Na het gezamenlijke ontbijt vertrokken zij weer naar Amersfoort en stapten wij op de fiets om te genieten van het mooie weer.

3 opmerkingen:

SvR zei

Stoere Thijs! Maar kan hij nu wel een appeltje afbijten?

Anoniem zei

Wat een pech voor Thijs. Ik weet uit ervaring met Lucas hoe angstig het kan zijn. Als zo´n verdovingspuit zie word ik ook naar in mijn buik...
Hopelijk is voorlopig al het leed weer geleden ;-)

wendy zei

Dus nu hebben we twee kleintjes zonder voortand in the family haha!